Wynajem mieszkania — francuski B1/B2
Se loger en France : du dossier au bailMieszkanie we Francji: od teczki dokumentów do umowy najmu
Czego nauczysz się w tym dziale
- Poprowadzić rozmowę podczas oglądania mieszkania: zapytać o czynsz, opłaty, kaucję, poręczyciela i okres wypowiedzenia.
- Nazwać po francusku dokumenty potrzebne do wynajmu i wyjaśnić, którego z nich brakuje i dlaczego.
- Świadomie wybierać między qui, que, dont i où — zwłaszcza tam, gdzie polski przypadek prowadzi na manowce (dont vs auquel vs que).
- Budować zdania z zaimkami złożonymi (lequel, auquel, duquel) po przyimkach i po wyrażeniach typu à côté de, grâce à, sans.
- Rozumieć francuskie realia najmu: garant, Visale, état des lieux, APL, zone tendue — i umieć o nie zapytać.
Dialog — Oglądanie mieszkania… i teczka dokumentów, która idzie z tym w parze
Słownictwo
| Français | Polski |
|---|---|
| le logement | mieszkanie, lokal mieszkalny; zakwaterowaniepojęcie szersze niż „l'appartement”; w urzędach i ogłoszeniach mówi się prawie zawsze „logement” |
| le bail | umowa najmunieregularna liczba mnoga: les baux; kolokacja „signer un bail” |
| le loyer | czynsz płacony właścicielowi |
| les charges (f. pl.) | opłaty eksploatacyjne (woda, ogrzewanie, części wspólne)w ogłoszeniach: „charges comprises (CC)” = z opłatami, „hors charges (HC)” = bez |
| le dépôt de garantie | kaucjapotocznie mówi się „la caution”, ale w umowie „la caution” oznacza też poręczyciela — uwaga na dwuznaczność |
| le garant, la garante | poręczyciel, żyrant |
| l'état des lieux (m.) | protokół zdawczo-odbiorczy mieszkaniasporządza się „d'entrée” i „de sortie”; różnice decydują o zwrocie kaucji |
| le préavis | okres wypowiedzenia„donner son préavis” = wypowiedzieć umowę najmu |
| le propriétaire, la propriétaire | właściciel, właścicielkaw mowie potocznej skraca się do „le proprio” |
| le locataire, la locataire | najemca, najemczyni |
| le bailleur, la bailleresse | wynajmujący (strona umowy — język prawniczy) |
| la colocation | wspólny wynajem mieszkaniawspółlokator to „le/la coloc” (skrót od colocataire) |
| le justificatif de domicile | dokument potwierdzający adres zamieszkania |
| l'attestation d'hébergement (f.) | oświadczenie o udostępnieniu lokalu (gdy mieszkasz u kogoś) |
| le bulletin de salaire | pasek wypłatyrównie częste: „la fiche de paie” |
| la quittance de loyer | pokwitowanie zapłaty czynszusama bywa akceptowana jako justificatif de domicile |
| le RIB (relevé d'identité bancaire) | dane rachunku bankowego |
| l'aide au logement (f.) | dodatek mieszkaniowypotocznie „les APL”; wypłaca je la CAF (Caisse d'allocations familiales) |
| la démarche | formalność, procedura urzędowazwykle w liczbie mnogiej: „faire des démarches”; to samo słowo znaczy też „sposób chodzenia, chód” |
| le délai | termin, wyznaczony czas na cośfaux ami — nie „opóźnienie” (to „le retard”); „dans un délai de quinze jours” |
| le guichet | okienko w urzędzie |
| le formulaire | formularz„remplir un formulaire” = wypełnić formularz |
| la mairie | urząd miasta lub gminy, merostwo |
| la préfecture | prefekturaurząd na szczeblu departamentu; tam załatwia się sprawy cudzoziemców i karty pobytu |
| le titre de séjour | karta pobytu |
| l'assurance habitation (f.) | ubezpieczenie mieszkaniaobowiązkowe dla najemcy — polisę trzeba pokazać przy podpisaniu umowy |
| la zone tendue | strefa napiętego rynku najmutam okres wypowiedzenia najemcy skraca się z trzech miesięcy do jednego |
| emménager | wprowadzić sięnie mylić z „déménager” = przeprowadzić się, wyprowadzić |
| résilier | wypowiedzieć, rozwiązać (umowę, abonament) |
| souscrire | wykupić, zawrzeć (ubezpieczenie, abonament)„souscrire une assurance” bez przyimka, ale „souscrire à un abonnement” |
Wyrażenia i kolokacje
| Wyrażenie | Znaczenie |
|---|---|
| monter / constituer un dossier de location | skompletować teczkę dokumentów potrzebnych do wynajęcia mieszkania |
| un dossier en béton | żelazny, nie do podważenia komplet dokumentów (dosł. „betonowy”) |
| se porter garant de quelqu'un | poręczyć za kogoś, wziąć na siebie jego zobowiązania |
| verser le dépôt de garantie | wpłacić kaucję (w umowach mówi się „verser”, nie „payer”) |
| donner son préavis (de départ) | wypowiedzieć najem, złożyć wypowiedzenie |
| envoyer une lettre recommandée avec accusé de réception (LRAR) | wysłać list polecony za potwierdzeniem odbioru |
| être hébergé(e) à titre gratuit | mieszkać u kogoś nieodpłatnie (formuła urzędowa) |
| faire ses démarches administratives | załatwiać swoje formalności urzędowe |
| prendre rendez-vous en préfecture | umówić wizytę w prefekturze (uwaga: „en préfecture”, bez rodzajnika) |
| toucher les APL / toucher une aide | pobierać dodatek mieszkaniowy („toucher” o pieniądzach = dostawać) |
| faire l'état des lieux d'entrée / de sortie | sporządzić protokół zdawczo-odbiorczy przy wprowadzce / przy wyprowadzce |
| ça sent l'arnaque | to pachnie oszustwem (o podejrzanym ogłoszeniu) |
Gramatyka
Zaimki względne: qui, que, dont, où oraz formy złożone (lequel, auquel, duquel)
Les pronoms relatifs simples et composés
Największa pułapka dla Polaka: nasze „który” odmienia się przez przypadki, więc odruchowo tłumaczymy przypadek. Francuski wybiera zaimek według FUNKCJI w zdaniu podrzędnym, a nie według polskiej końcówki. Jeśli po zaimku od razu następuje czasownik i to zaimek jest jego podmiotem — używamy qui (le voisin qui habite au-dessus). Jeśli po zaimku pojawia się nowy podmiot, a zaimek jest dopełnieniem bliższym — używamy que (l'appartement que j'ai visité). Praktyczna wskazówka mechaniczna: qui NIGDY się nie skraca (qui il, qui elle — nigdy „qu'il” w tej funkcji), a que skraca się do qu' przed samogłoską i h niemym (qu'elle a faites). Pamiętaj też o uzgodnieniu imiesłowu po que: les démarches que nous avons faiteS.
Dont zastępuje wszystko, co jest wprowadzone przyimkiem de. Po pierwsze — rekcja czasowników i przymiotników z de: parler de, avoir besoin de, s'occuper de, se souvenir de, rêver de, ignorer l'existence de, être fier / content / responsable de. Stąd: le document dont j'ai besoin. Po drugie — przynależność: le propriétaire dont le fils habite à Lyon. Uwaga na najczęstszy błąd polskich uczniów: po dont stawiamy RODZAJNIK OKREŚLONY, nigdy zaimka dzierżawczego — „dont sa voiture” jest błędne, poprawnie „dont la voiture”. Po trzecie — część całości: trois candidats, dont deux étrangers (w tym dwóch cudzoziemców).
Ważne zastrzeżenie: polskie „o którym” nie zawsze daje dont. Decyduje przyimek narzucony przez francuski czasownik. Penser À quelque chose → un problème AUQUEL je n'avais pas pensé (nie „dont”). S'attendre À → le montant auquel je m'attendais. Natomiast attendre jest przechodni, bez przyimka, więc polskie „na które czekam” to po prostu que j'attends. Zanim wybierzesz zaimek, sprawdź rekcję czasownika po francusku, a nie po polsku.
Où to nie tylko miejsce, ale przede wszystkim CZAS: le jour où, l'année où, le moment où, l'époque où. Francuski nigdy nie używa quand jako zaimka względnego po rzeczowniku — „le jour quand” to poważny błąd. Istnieją też formy d'où (skąd) i par où (którędy): la ville d'où je viens, le chemin par où il est passé.
Formy złożone (lequel) stawiamy po przyimku. Odmieniają się przez rodzaj i liczbę i ściągają się z à oraz de: à + lequel = auquel, de + lesquels = desquels, ale à + laquelle = à laquelle (bez ściągnięcia). Trzy zasady praktyczne: (1) przyimek stoi ZAWSZE przed zaimkiem, nigdy na końcu zdania; (2) gdy mowa o OSOBIE, po przyimku Francuzi wolą qui — la personne avec qui je travaille brzmi naturalniej niż avec laquelle (forma złożona zostaje głównie dla rzeczy oraz w stylu formalnym); (3) po wyrażeniach przyimkowych zakończonych na de — à côté de, en face de, près de, au cours de, à cause de, au bout de — dont jest ZABRONIONE, trzeba użyć duquel / de laquelle / desquels: l'immeuble à côté duquel j'habite. Gdy nie ma rzeczownika-poprzednika albo zaimek odnosi się do całego zdania, używamy ce qui / ce que / ce dont: Il a perdu son RIB, ce qui retarde tout.
| Przyimek | rodz. męski l.poj. | rodz. żeński l.poj. | rodz. męski l.mn. | rodz. żeński l.mn. |
|---|---|---|---|---|
| bez przyimka | lequel | laquelle | lesquels | lesquelles |
| à + … | auquel | à laquelle | auxquels | auxquelles |
| de + … (po à côté de, en face de, près de…) | duquel | de laquelle | desquels | desquelles |
| inny przyimek (dans, sur, pour, sans, avec, grâce à) | dans lequel, grâce auquel | dans laquelle, grâce à laquelle | dans lesquels, grâce auxquels | dans lesquelles, grâce auxquelles |
| przykład | le dispositif grâce auquel l'État se porte garant | l'agence à laquelle j'ai écrit | les documents auxquels il manque une signature | les démarches auxquelles je me suis habituée |
Ćwiczenie — uzupełnij
Wpisz poprawną formę i naciśnij Enter — sprawdzi się od razu. Akcenty warto pisać, ale odpowiedź bez nich też zaliczymy (pokażemy poprawny zapis).
Ćwiczenie — przetłumacz na francuski
Napisz zdanie po francusku i naciśnij Enter. Dopuszczamy naturalne warianty — liczy się sens i poprawna struktura.
Quiz
Konstrukcja brzmi: „avoir besoin DE quelque chose”. Ponieważ w rekcji jest przyimek de, zaimek względny to dont. Polskie „którego potrzebuję” jest w dopełniaczu, ale po francusku decyduje wyłącznie przyimek narzucony przez czasownik.
Po dont wyrażającym przynależność stawiamy rodzajnik określony, nigdy zaimka dzierżawczego. „Dont” już zawiera znaczenie „której”, więc „sa” byłoby powtórzeniem. Rzeczownik nie może też zostać bez rodzajnika.
Quand nigdy nie jest zaimkiem względnym po rzeczowniku. Po wyrazach oznaczających czas (le jour, l'année, le moment, l'époque) francuski używa où — mimo że po polsku mówimy „kiedy / w którym”.
Po wyrażeniach przyimkowych zakończonych na de (à côté de, en face de, près de, au cours de, à cause de) użycie dont jest wykluczone. Trzeba sięgnąć po formę złożoną: duquel / de laquelle / desquels.
Gramatycznie „avec laquelle” jest poprawne, ale gdy chodzi o OSOBĘ, po przyimku Francuzi na co dzień wybierają qui. Formy lequel/laquelle rezerwuje się dla rzeczy, dla stylu formalnego lub wtedy, gdy trzeba uniknąć dwuznaczności.
L'état des lieux to spisany opis stanu mieszkania, sporządzany przy wprowadzce (d'entrée) i przy wyprowadzce (de sortie). Porównanie obu dokumentów decyduje o zwrocie kaucji, dlatego warto wpisać do niego każdą rysę.
Se porter garant znaczy przyjąć odpowiedzialność za czyjeś długi — w najmie to rola żyranta (le garant). Podpisanie umowy w czyimś imieniu to „signer par procuration”, czyli zupełnie inna czynność prawna.
Wymowa — powiedz na głos
Posłuchaj wzoru, potem powiedz zdanie. Mikrofon oceni je słowo po słowie (zielone = dobrze wymówione).
Francja w praktyce
Francuski najem: dlaczego wszystko zależy od „dossier”
We Francji mieszkanie dostaje nie ten, kto pierwszy zadzwoni, tylko ten, kto ma najlepszą teczkę dokumentów (le dossier). Standardem jest tzw. règle du tiers: właściciel oczekuje, że czynsz nie przekroczy jednej trzeciej dochodu netto, więc do kompletu trzeba dołączyć trzy ostatnie bulletins de salaire, umowę o pracę, ostatnią decyzję podatkową (l'avis d'imposition) i justificatif de domicile. Prawo (loi Alur wraz z rozporządzeniem wykonawczym) precyzyjnie wylicza, czego właściciel żądać NIE może: zdjęcia, wyciągu z konta bankowego, karty vitale, wyciągu z rejestru karnego (extrait de casier judiciaire) czy zaświadczenia o braku kredytów. Uwaga na częste nieporozumienie: zaświadczenie od pracodawcy (attestation de l'employeur) jest akurat dozwolone — agencje mylą je z dokumentami zakazanymi i regularnie proszą o papiery spoza listy.
Drugi filar to garant, czyli poręczyciel mieszkający we Francji, który podpisuje acte de cautionnement solidaire i odpowiada za twoje długi. Dla obcokrajowca bez rodziny nad Sekwaną to często bariera nie do przejścia, dlatego powstał bezpłatny system Visale (Action Logement): wniosek składa się online, dostaje się poświadczenie (visa Visale) z numerem, a poręczycielem staje się instytucja publiczna. Coraz więcej właścicieli go akceptuje, ale nie wszyscy — trzeba zapytać wprost, zanim złoży się dossier.
Trzecia rzecz to état des lieux — protokół sporządzany przy wprowadzce i przy wyprowadzce. To jedyny dokument, na podstawie którego rozlicza się kaucję (dépôt de garantie: maksymalnie jeden czynsz bez opłat w mieszkaniu nieumeblowanym, dwa w umeblowanym). Właściciel ma miesiąc na zwrot kaucji, jeśli oba protokoły są zgodne, i dwa miesiące, jeśli są rozbieżności. Doświadczeni najemcy fotografują wszystko i wpisują do protokołu nawet rysy na parkiecie — po roku nikt tego inaczej nie udowodni.
Do tego dochodzą realia lokalne: w miastach uznanych za zone tendue (Paryż, Lyon, Bordeaux, Lille, Montpellier i kilkadziesiąt innych aglomeracji) najemcę obowiązuje miesięczny okres wypowiedzenia zamiast trzymiesięcznego, a w części z nich działa encadrement des loyers, czyli urzędowy limit czynszu za metr — ogłoszenie musi podawać loyer de référence majoré. Zimą obowiązuje trêve hivernale (od 1 listopada do 31 marca nie wolno eksmitować). Wreszcie: ubezpieczenie mieszkania (assurance habitation) jest obowiązkowe i bez polisy nie podpiszesz umowy, a wniosek do CAF o aide au logement warto złożyć w dniu przeprowadzki, bo świadczenie przysługuje dopiero od miesiąca następującego po wprowadzeniu się.
Czytanka — prawdziwa historia
Quand l'étiquette change, mais pas le mur
Dowiesz się, jak jedna zmiana wzoru obliczeniowego wyprowadziła 850 tysięcy francuskich mieszkań z kategorii sit energetycznych i co to zmieniło dla najemców.
Le 2 janvier 2026, quelques minutes ont suffi sur le site de l'Ademe pour qu'un studio chauffé à l'électricité change d'étiquette sur son DPE. Classé G la veille, il est devenu F. Aucun mur n'a été isolé, aucune fenêtre remplacée. Ce qui a changé, c'est le calcul : depuis le 1er janvier 2026, l'électricité est convertie avec un coefficient de 1,9 au lieu de 2,3. Environ 850 000 logements sont ainsi sortis de la catégorie des « passoires thermiques » sans chantier.
Ce détail technique décide qui a le droit de louer. Depuis le 1er janvier 2025, un logement classé G ne peut plus être proposé à la location ; les F suivront en 2028, les E en 2034. Or la France comptait début 2025 3,9 millions de résidences principales classées F ou G, près de 13 % du parc. Déplacer le curseur, c'est rendre des centaines de milliers de logements louables — ou repousser le problème, selon le camp où l'on se place.
Le débat n'est pas clos. Le 8 juillet 2026, le Sénat a adopté en première lecture un texte de « relance et décentralisation du logement », qui veut assouplir ce calendrier. Il est maintenant à l'Assemblée nationale, et rien n'est encore en vigueur. Les bailleurs rappellent qu'une rénovation complète coûte 30 000 à 60 000 euros et que les artisans manquent. Les associations de locataires répondent que l'interdiction reste le seul levier qui ait vraiment fait bouger le parc.
Pendant ce temps, le locataire cherche. L'observatoire de Bien'ici, publié le 9 juillet 2026, annonce une hausse des offres de location de 12,5 % en un an, la première depuis des années. Mais elle reste inférieure de plus de moitié à celle de 2019, et la tension sur les studios parisiens a explosé depuis 2021. Au premier trimestre 2026, selon Guy Hoquet, le loyer moyen était de 818 euros, 1 681 euros à Paris. Surtout, la surface accessible pour un même budget a encore reculé : 54 m² en moyenne, 30 m² en Île-de-France.
Les passoires ont presque disparu des annonces de location : moins d'une sur dix, et la plupart partent à la vente. Les gagnants sont ceux qui peuvent acheter au rabais un bien mal noté et le rénover. Les perdants sont les ménages modestes qui, faute d'offre, acceptent plus petit, plus cher, ou plus loin.
Reste une question que le nouveau coefficient ne règle pas. Il reflète une électricité française peu carbonée, pas le radiateur du locataire. Une meilleure étiquette ne réchauffe pas un appartement mal isolé, même si elle autorise le bail. L'Assemblée tranchera cet automne ; pour celui qui visite un appartement en septembre, la question reste plus simple : combien coûtera l'hiver ?
Słownictwo z tekstu
- un locataire — najemca, lokator
- un bailleur — wynajmujący, właściciel mieszkania na wynajem
- un bail — umowa najmu
- une passoire thermique — „sito energetyczne”, mieszkanie o fatalnej izolacji
- une étiquette (énergétique) — etykieta, klasa energetyczna
- le DPE (diagnostic de performance énergétique) — świadectwo charakterystyki energetycznej
- le parc (immobilier) — zasób mieszkaniowy
- une annonce (de location) — ogłoszenie o wynajmie
- un artisan — rzemieślnik, fachowiec budowlany
- un chantier — budowa, plac budowy, remont
- isoler (un logement) — ocieplić, zaizolować
- un loyer — czynsz (najmu)
- assouplir — złagodzić, uelastycznić (przepisy)
- en vigueur — obowiązujący, w mocy
- un levier — dźwignia, narzędzie nacisku
- trancher — rozstrzygnąć, zdecydować
- au rabais — z rabatem, po zaniżonej cenie
Sprawdź, ile zrozumiałeś. Kliknij odpowiedź.
Zmienił się tylko współczynnik przeliczeniowy prądu (z 2,3 na 1,9) — żaden mur nie został ocieplony, a projekt ustawy nie został jeszcze uchwalony.
Tekst mówi, że klasa energetyczna „decyduje, kto ma prawo wynajmować”: mieszkania z klasą G nie wolno wynajmować od 2025 roku.
Senat przyjął go w pierwszym czytaniu, ale — jak pisze autor — „rien n'est encore en vigueur”, tekst jest teraz w Zgromadzeniu Narodowym.
Liczba ofert wzrosła o 12,5% (pierwszy wzrost od lat), ale wciąż jest o 55% mniejsza niż w 2019 roku.
Ostatni akapit mówi wprost: współczynnik odzwierciedla niskoemisyjny miks energetyczny, a nie kaloryfer lokatora — lepsza etykieta nie ogrzewa źle izolowanego mieszkania.
Porozmawiaj o tym
- W Polsce świadectwo charakterystyki energetycznej jest obowiązkowe przy sprzedaży i wynajmie od kwietnia 2023 r. Czy ktoś z was kiedykolwiek zwrócił na nie uwagę przy szukaniu mieszkania? Dlaczego tak lub nie?
- Francja zakazuje wynajmu najgorszych energetycznie mieszkań, ale przez to jest ich mniej na rynku. Czy podobny zakaz w Polsce pomógłby najemcom, czy raczej podniósłby czynsze w Warszawie i Krakowie?
- Kto powinien płacić za ocieplenie starej kamienicy: właściciel, najemca przez wyższy czynsz, czy państwo (np. przez Czyste Powietrze)? Uzasadnij.
Zadanie końcowe — mail do agencji + scenka telefoniczna
CZĘŚĆ 1 — mail (150–180 słów). Napisz po francusku wiadomość do agencji nieruchomości w odpowiedzi na ogłoszenie: dwupokojowe mieszkanie, 62 m², 820 € hors charges, Lyon 7e. W mailu: (a) przedstaw się i opisz swoją sytuację zawodową (CDI, dochód netto), (b) wymień dokumenty, które masz już gotowe, i przyznaj, którego brakuje oraz dlaczego (mieszkasz tymczasowo u znajomej), (c) zapytaj, czy właściciel akceptuje gwarancję Visale, (d) zapytaj o wysokość opłat eksploatacyjnych i o to, co obejmują, (e) zaproponuj termin oglądania. Warunek formalny: użyj co najmniej pięciu zaimków względnych z tego działu, w tym przynajmniej jednego dont i jednego złożonego (auquel / lequel / duquel). Zacznij od „Madame, Monsieur,” i zakończ formułą „Dans l'attente de votre réponse, je vous prie d'agréer, Madame, Monsieur, mes salutations distinguées.” CZĘŚĆ 2 — scenka (5–7 minut, na głos). Odegraj rozmowę telefoniczną z agentem, który mówi ci, że wybrano innego kandydata z „meilleur dossier”. Twoje zadanie: nie odpuścić. Przygotuj trzy argumenty po francusku — na przykład stabilna umowa o pracę, gwarancja Visale, gotowość wpłacenia kaucji od razu — i użyj w nich trybu warunkowego (si je devais…, il serait possible de…) oraz subjonctif po „il faudrait que…”. Nagraj się telefonem i odsłuchaj: sprawdź, czy nie skracasz „qui” przed samogłoską i czy po dont nie wstawiasz zaimka dzierżawczego. CZĘŚĆ 3 — mini-research. Wejdź na stronę visale.fr i wypisz po francusku pięć warunków, które trzeba spełnić, żeby dostać gwarancję. Zapisz je w formie zdań z zaimkami względnymi, np. „C'est un dispositif auquel peuvent prétendre les moins de 31 ans.”